Πριν από δύο χρόνια, η οικογένεια του Στέφανου και της Βάσως, με τα έξι παιδιά τους, αποφάσισε να ανοίξει ένα νέο κεφάλαιο της ζωής της στο χωριό της Ευρυτανίας. Τώρα όμως το κεφάλαιο αυτό έκλεισε και όλοι μαζί ετοιμάζονται να κάνουν το επόμενο βήμα.
Η οικογένεια είχε μετακομίσει πρώτη στη Φουρνά, ανταποκρινόμενη στην πρωτοβουλία της δασκάλας Παναγιώτας Διαμαντή και του ιερέα του χωριού, που είχαν απευθύνει κάλεσμα σε οικογένειες να πάνε στο χωριό για να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα της ερήμωσης.
Στο πλαίσιο της νέας ζωής στο χωριό, ο Στέφανος και η Βάσω δημιούργησαν τη δική τους επαγγελματική δραστηριότητα, ανοίγοντας το κατάστημα «Λίγο απ’ όλα». Σήμερα ωστόσο το κεφάλαιο Φουρνά έκλεισε για την πολύτεκνη οικογένεια.
Ο αποχαιρετισμός της μητέρας
Η μητέρα της οικογένειας, με ανάρτησή της στο Facebook, αποχαιρέτησε το χωριό με ένα μήνυμα γεμάτο ευγνωμοσύνη, κάνοντας τον απολογισμό της διετούς εμπειρίας τους. Στο μήνυμά της αναφέρει:
«Ένα μεγάλο ευχαριστώ. Ήρθε η στιγμή να κλείσει ένας κύκλος που για εμάς ήταν από τους πιο δύσκολους, αλλά και από τους πιο σημαντικούς της ζωής μας.
Πριν από δύο χρόνια πήραμε μια μεγάλη απόφαση. Αφήσαμε πίσω μας τη ζωή που γνωρίζαμε και ήρθαμε στη Φουρνά με πίστη, όνειρα και την ελπίδα ότι μπορούμε κι εμείς, με τον δικό μας τρόπο, να προσφέρουμε κάτι σε αυτόν τον τόπο. Δουλέψαμε, προσπαθήσαμε, κουραστήκαμε, βάλαμε ό,τι είχαμε και δεν είχαμε και δημιουργήσαμε το δικό μας μικρό μαγαζί, το «Λίγο απ’ όλα».
Το αγαπήσαμε σαν να ήταν κομμάτι της οικογένειάς μας, γιατί μέσα του βάλαμε πολύ περισσότερα από χρήματα και δουλειά. Βάλαμε ψυχή, χρόνο, όνειρα και την ελπίδα ότι θα μπορέσουμε να ριζώσουμε εδώ.
Και μέσα σε αυτά τα δύο χρόνια γνωρίσαμε ανθρώπους που θα κρατήσουμε για πάντα στην καρδιά μας. Θέλουμε λοιπόν να πούμε ένα μεγάλο, ειλικρινές ευχαριστώ στους ανθρώπους της Φουρνάς που στάθηκαν δίπλα μας. Σε εκείνους που μας άνοιξαν την πόρτα του σπιτιού τους, που μας έδωσαν μια καλημέρα, έναν καλό λόγο, μια αγκαλιά, μια βοήθεια, ένα χαμόγελο. Σε όλους εκείνους που μας έκαναν, έστω και για λίγο, να νιώσουμε ότι δεν είμαστε μόνοι.
Μπορεί τελικά η ζωή να μη μας τα έφερε όπως τα ονειρευτήκαμε. Μπορεί κάποιες προσδοκίες να αποδείχθηκαν διαφορετικές από την πραγματικότητα. Και ίσως αυτό να είναι το πιο δύσκολο κομμάτι αυτού του αποχωρισμού.
Δεν φεύγουμε όμως με θυμό. Φεύγουμε με ανάμεικτα συναισθήματα, κρατώντας τα όμορφα και αφήνοντας πίσω όσα μας πλήγωσαν. Θέλουμε μόνο να ξέρουν όλοι πως εμείς προσπαθήσαμε πραγματικά. Δεν ήρθαμε για να περάσουμε, ούτε φύγαμε επειδή δεν αγαπήσαμε αυτόν τον τόπο. Δώσαμε μια πραγματική ευκαιρία σε ένα όνειρο. Και όταν έρθει η ώρα να κοιτάξουμε πίσω, θα ξέρουμε ότι κάναμε ό,τι μπορούσαμε.
Η Φουρνά θα μείνει ένα κομμάτι της ζωής μας. Και οι άνθρωποι που μας αγάπησαν και μας στήριξαν θα έχουν πάντα μια ξεχωριστή θέση στην καρδιά μας. Σας ευχαριστούμε για όλα όσα μας δώσατε αυτά τα δύο χρόνια. Και αν κάποια πράγματα δεν έγιναν όπως τα περιμέναμε, ας μείνει τουλάχιστον η σκέψη ότι εμείς ήρθαμε με καλή καρδιά, προσπαθήσαμε με όλη μας τη δύναμη και φύγαμε έχοντας δώσει ό,τι μπορούσαμε.
Να είστε όλοι καλά. Και ίσως κάποια “αντίο” να μην είναι για πάντα».
